🕯🕯 “จากเด็กดูขบวนแห่เทียนพรรษาอุบลราชธานี สู่เยาวชนผู้อยู่หลังขบวนแห่วัดแจ้งด้วยหัวใจ”
               ภายในโรงเทียนวัดแจ้ง (อำเภอเมืองอุบลราชธานี) เต็มไปด้วยหุ่นเทียนพรรษาประเภทติดพิมพ์ที่ตั้งวางไว้ตามพื้น โต๊ะ และรถแห่ที่กำลังรอการตกแต่งต้นเทียนให้สวยงามสมบูรณ์  ด้วยกลิ่นเทียนละมุนๆ และเสียงพูดคุยของช่างเทียนหลากหลายวัย  นายปุณณวิช ศรีเมือง น้อง“ปลื้ม”  อายุ 16 ปี ชาวอำเภอเมืองจังหวัดอุบลราชธานี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช ยืนขะมักเขม้นกับการติดพิมพ์ แววตาของเขาทั้งนิ่งและแน่วแน่ มือของเขาเรียวเล็กกว่ารุ่นพี่หลายคน แต่แรงศรัทธาในใจไม่เคยเล็กตาม เขาติดลายเทียนลงบนหุ่นเทียนอย่างคล่องแคล่ว 
        “ผมชอบเทียนมาตั้งแต่อนุบาลแล้วครับ... ตอนนั้นมาดูเค้าทำบ่อย ๆ แค่ยืนมองยังรู้สึกตื่นเต้นเลยครับ ตอนนี้ได้มาทำเอง มันเหมือนได้อยู่ข้างในขบวนแล้วครับ” ปลื้มเล่าให้เราฟัง 
          จากการดู…กลายเป็นการลงมือทำ จากแรงบันดาลใจ…กลายเป็นความตั้งใจ
          เส้นทางของปลื้มไม่ใช่เพราะโชค หากเพราะความกล้าของเด็กคนหนึ่งที่ “ลองก้าวเข้าไป” ด้วยใจเต็มร้อย
        “ตอนนั้นพี่คนหนึ่งที่รู้จักในเฟซบุ๊ก เค้าไปช่วยทำเทียนอยู่ที่วัด เค้าชวนผมว่า ‘ลองมาดูไหม’... ผมก็เลยมาดู ผมก็รู้จักกับทุกคนเลยครับ ก็สนิทกันกับทุกคนครับ”
       จากวันแรกที่ได้แค่ยืนข้างหุ่นเทียนจนถึงวันนี้ก็เข้าปีที่ 3 แล้ว เขาใช้เวลาว่างเข้ามาลองเรียนรู้การทำเทียนพรรษาประเภทติดพิมพ์ โดยใช้เวลาหลังเลิกเรียน หรือเสาร์อาทิตย์ ในช่วงก่อนเทศกาลเข้าพรรษา ซึ่งในปีนี้ เขาได้มาช่วยทำเทียนตั้งแต่ต้นเดือนมิถุนายน
        เมื่อได้เรียนรู้ ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของเทียนพรรษาประเภทติดพิมพ์
       “สวยครับ รู้สึกว่าซับซ้อน มีรายละเอียด และต้องใช้รายละเอียดปราณีตเยอะนิดนึงครับ”ปลื้มตอบด้วยแววตาเป็นประกาย 
       ปลื้มสามารถบอกกับใคร ๆ ได้ว่า เขาคือคนหนึ่งที่ “ติดพิมพ์” บนรถเทียนของขบวนแห่จริง
        “ปีที่ 1- 2 ผมยังไม่ติดพิมพ์ครับ แค่ตัดลาย แต่พอปี 3 คือ ปีที่นี้เค้าเริ่มให้ติดแล้ว ติดตรงหุ่นหน้าพระพุทธเจ้าที่ยืนอยู่  หุ่นข้างหน้าและข้างหลังนิดหน่อยครับ และเศียรพระ” แววตาของปลื้มฉายความภาคภูมิใจ 
          สำหรับปลื้ม การติดพิมพ์ลายเทียนก็ไม่ยากหรือง่ายจนเกินไป เพราะมีครูคอยสอน 
         “หลักๆ ก็มีอาจารย์ป้อมหัวหน้าช่างเทียน พี่หนุ่ม พี่บอล พี่เบิ้ล เป็นอาจารย์ช่วยสอนผมครับ จะทําติดยังไง บางลายก็ติดแบบให้มันติดกัน บางลายก็ติดให้มันทับซ้อนกันครับ ติดกันก็ทับกันเฉยๆ” ปลื้มอธิบาย 
           ทว่า ปลื้มก็ยังไม่คิดว่าเขาเก่ง 
           “สําหรับผม ผมว่าน่าจะยังครับ น่าจะอยู่ในระดับปกติ” ปลื้มตอบอย่างไม่แน่ใจ 
          แต่กว่าจะถึงจุดนี้...เขาต้องเจอบทเรียนหลายบท ไม่ใช่แค่เรียนรู้เรื่องลายเส้น หากต้องเรียนรู้เรื่อง “หัวใจที่สู้”
          “ตอนแรกอาจารย์ก็แก้งานผมเยอะเลยครับ แต่ผมไม่เคยคิดจะหยุด... หลัง ๆ มา เค้าไม่ค่อยแก้แล้วครับ ผมก็ยังอยากพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ ครับ ผมยังไม่คิดว่าตัวเองเก่งหรอกครับ แต่ก็อยากติดให้ได้ทั้งหุ่นเลยในปีหน้า”
          ปลื้มมีพ่อแม่ชาวจังหวัดอุบลราชธานีเป็นแรงใจที่มั่นคง ทั้งสองคนมีธุรกิจส่วนตัว แต่ก็ไม่เคยห้ามลูกชายมาเรียนรู้ 
          “ตั้งแต่ปีแรกผมก็บอกท่านเลยครับว่าจะมาช่วย พ่อแม่ดีใจมากเลยครับ เค้าบอกว่าฝีมือดีขึ้นเยอะ แล้วก็ภูมิใจที่เห็นผมตั้งใจแบบนี้ครับ”
           เขายังเป็นสะพานเล็กๆ ที่ส่งต่อเรื่องราวให้กับเพื่อนๆ และคนรุ่นเดียวกัน ผ่านการโพสต์รูปลงเฟซบุ๊ก
           “ผมโพสต์รูปบ้างครับ เพื่อนๆ เข้ามาคอมเมนต์กันเยอะเลย บอกว่าฝีมือดีขึ้น เก่งแล้วนะ ไม่มีคอมเมนต์ไม่ดีเลย มีแต่คนให้กำลังใจครับ เพื่อนบางคนก็ขอตามมาดูเลย ผมก็เป็นมัคคุเทศก์พาเค้าเดิน แล้วบางคนก็กลับมาช่วยทำด้วยครับ ผมก็ค่อย ๆ สอนเค้าต่อไปอีกทีครับ”
            นี่ไม่ใช่แค่การทำเทียน แต่คือการสืบสานประเพณีที่เขารัก
            ปลื้มคือเด็กอุบลแท้ ๆ ที่เติบโตมากับแสงเทียนแห่งศรัทธา เขาเคยยืนดูขบวนด้วยสายตาเด็กเล็กๆ และวันนี้ เขาก็ยังยืนอยู่ในขบวน...ด้วยมือที่ทำให้ขบวนมีชีวิต
           “มันสำคัญมากครับ ประเพณีแห่เทียนคือของเราทุกคน ถ้าไม่มีคนช่วย มันก็อาจหายไป... ผมรู้สึกภูมิใจมากครับที่ได้ช่วย อนาคตผมอยากทำไปเรื่อยๆ ถึงแม้ผมจะอยากเรียนนิเทศฯ แต่งานนี้คือสิ่งที่ผมรัก ผมจะทำต่อแม้มันจะเป็นแค่งานอดิเรกครับ”
          เขาฝันอยากให้ปีนี้ชนะอีกครั้ง เพราะเคยได้แชมป์มาแล้วครั้งหนึ่ง และความรู้สึกในวันนั้นไม่เคยจางหาย...
           “ตอนนั้นแห่แล้วได้แชมป์ครับ ได้ที่หนึ่งเลย ดีใจมากเลยครับ ปีนี้ก็หวังอยู่นะครับ... ถ้าได้อีกครั้ง จะดีใจมากเลยครับ”
          และสุดท้าย เขาฝากเสียงเล็กๆ แต่แน่วแน่ของเด็กชายคนหนึ่งไปถึงคนรุ่นใหม่ ที่อาจกำลังลังเลว่าจะเข้ามาเรียนรู้การทำเทียนพรรษาดีไหม
         “ผมอยากชวนทุกคนมาช่วยนะครับ เพราะสมัยนี้วัยรุ่นไม่ค่อยสนใจแล้ว ผมอยากให้เราช่วยกันรักษาประเพณีบ้านเราเอาไว้ครับ มาดูต้นเทียนวัดแจ้งนะครับ ปีนี้ทำขนาดเล็กแต่รายละเอียดสวยมากเลย ลองมาดูครับ เผื่อจะรักเหมือนที่ผมรักครับ”
       เสียงเรียบง่ายของเด็กชายคนหนึ่งอาจไม่ดังเท่าขบวนแห่ แต่ในความเงียบนั้น… มีหัวใจที่ส่งเสียงอย่างชัดเจน...
หัวใจที่เลือกจะ “ลงมือทำ” แทนที่จะ “แค่ยืนดู” 
หัวใจที่ศรัทธาในงานศิลป์ แม้จะยังไม่สมบูรณ์แบบ
และหัวใจที่กำลังส่งต่อเปลวไฟเล็ก ๆ ให้ลุกไหม้เป็นแสงใหญ่ในวันหน้า
เพราะตราบใดที่ยังมี “ปลื้ม” และเยาวชนอีกมากที่ยืนหยัดอยู่หลังขบวนด้วยหัวใจ
ประเพณีเทียนพรรษาของอุบลราชธานี…
ก็จะไม่มีวันดับแสงลง…
    ขอเชิญเที่ยวงานประเพณีแห่เทียนพรรษาจังหวัดอุบลราชธานี 2568 ระหว่างวันที่ 9-13 กรกฎาคม 2568 
🔸 9 ก.ค. 2568 – ชมต้นเทียนทุกต้น ณ บริเวณทุ่งศรีเมือง เวลา 18.00 น.
🔸 10 ก.ค. 2568 – พิธีเปิดงาน เวลา 08.29 น. | แห่เทียนกลางคืน เวลา 18.00 น.
🔸 11 ก.ค. 2568 – แห่เทียนกลางวัน เวลา 08.29 น. | แห่กลางคืนต่อ เวลา 18.00 น.
🔸 12-13 ก.ค. 2568 – ชมต้นเทียนต่อเนื่อง ณ บริเวณทุ่งศรีเมือง    
 ข่าว/ภาพ เนาวรัตน์ แก้วแสงธรรม