วันมาฆบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3  
คำว่า "มาฆะ" นั้น เป็นชื่อของเดือน 3 ย่อมาจากคำว่า "มาฆบุรณมี" หมายถึง การบูชาพระในวันเพ็ญกลางเดือนมาฆะตามปฏิทินของอินเดีย หรือเดือน 3   หลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติคือ "โอวาทปาติโมกข์"  ซึ่งเป็นหลักคำสอนสำคัญอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา เพื่อนำไปสู่ความหลุดพ้น หลักธรรมประกอบด้วย หลักการ 3 อุดมการณ์ 4 และวิธีการ 6 นอกจากนี้ ในวันมาฆบูชาได้เกิดเหตุอัศจรรย์ขึ้นพร้อม ๆ กันถึง 4 ประการ อันได้แก่    
          1. วันนั้นตรงกับวันเพ็ญ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ซึ่งพระจันทร์เสวยมาฆฤกษ์        
          2. มีพระสงฆ์จำนวน 1,250 รูป มาประชุมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ณ วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ เพื่อสักการะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า      
          3. พระสงฆ์ที่มาประชุมทั้งหมดล้วนแต่เป็นพระอรหันต์ ผู้ได้อภิญญา 6
          4. พระสงฆ์ทั้งหมดได้รับการอุปสมบทโดยตรงจากพระพุทธเจ้า หรือ "เอหิภิกขุอุปสัมปทา" และเพราะเกิดเหตุอัศจรรย์ 4 ประการข้างต้น ทำให้วันมาฆบูชา เรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า "วันจาตุรงคสันนิบาต" ซึ่งคำว่า "จาตุรงคสันนิบาต" นี้ มีความหมายตามการแยกศัพท์คือ  
          - จาตุร แปลว่า 4
          - องค์ แปลว่า ส่วน        
          - สันนิบาต แปลว่า ประชุม

วันมาฆบูชา 3 มีนาคม 2569 ห้ามขายเหล้าเบียร์ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

วันมาฆบูชา ซึ่งตรงกับวันที่ 3 มีนาคม 2569 เป็นวันสำคัญทางศาสนาพุทธที่มีกฎหมายห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
กฎหมายมีข้อยกเว้นให้สามารถจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ในสถานที่บางแห่ง เช่น โรงแรมตามกฎหมาย สถานบริการ และร้านค้าในอาคารผู้โดยสารสนามบินระหว่างประเทศ
ผู้ที่ฝ่าฝืนจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวันดังกล่าว (นอกสถานที่ที่ได้รับการยกเว้น) จะมีโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

วันมาฆบูชา นับเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาซึ่งปีนี้ตรงกับวันอังคารที่ 3 มีนาคม 2569 ตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ได้บัญญัติห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวันและเวลาที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ คือ การห้ามขายในวันสำคัญทางพุทธศาสนา ได้แก่ การห้ามขายใน วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา และวันออกพรรษา

ยกเว้นการขาย ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง กำหนดวันห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ.2568 มีผลใช้บังคับกับผู้ค้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทั้งรายใหญ่ รายย่อยแต่ไม่รวมถึงการขายของผู้ผลิต ผู้นำเข้า ตัวแทนของผู้ผลิตและผู้นำเข้าไปยังผู้ขายซึ่งได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยสุรา 

อย่างไรก็ดี กฎหมายดังกล่าวได้ยกเว้นให้สถานที่ ตามที่ปรากฎด้านล้างนี้ สามารถขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ 

1. อาคารที่ให้บริการแก่ผู้โดยสารภายในสนามบินที่ให้บริการ เที่ยวบินระหว่างประเทศ

2. โรงแรม ตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม (มีวัตถุประสงค์ในทางธุรกิจ เพื่อให้บริการที่พักชั่วคราว)

3. สถานบริการ ตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ (ให้บริการโดยหวังประโยชน์ทางการค้า) เช่น สถานเต้นรำ โรงน้ำชา สถานบริการอาบอบนวด ฯ

4. สถานประกอบการที่คล้ายสถานบริการที่ตั้งอยู่ในบริเวณหรือสถานที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เช่น ผับ บาร์ คาราโอเกะฯ

5. สถานที่ใช้จัดกิจกรรมพิเศษระดับชาติหรือนานาชาติ และมีคนจำนวนมากไปทำกิจกรรมร่วมกัน แต่ต้องจัดให้มีการคัดกรองและมาตรการที่จำเป็นเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม ความปลอดภัยของประชาชน และจำกัดการเข้าถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของเด็กและเยาวชน