หมู่บ้านช้าง ใหญ่ที่สุดในโลก จ.สุรินทร์ ล่าสุด! พิพิธภัณฑ์ช้าง เสร็จสมบูรณ์แล้วบนพื้นที่ 500 ไร่

🐘🐘ศูนย์คชศึกษา หรือ หมู่บ้านช้าง บ้านตากลาง เป็นสถานที่นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมวิถีความเป็นอยู่ ความผูกพัน ของคนในชุมชนและช้าง รวมทั้งประเพณี และวัฒนธรรมที่น่าชื่นชมอย่างใกล้ชิด ชาวบ้านตากลาง แต่ละครัวเรือนจะมีช้างที่เลี้ยงไว้อาศัยอยู่รวมกัน จนช้างที่พวกตนเลี้ยงไว้เปรียบเสมือนเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของตน ก่อให้เกิดสายใยความผูกพันที่แน่นเฟ้นขึ้น ระหว่างคนกับช้าง ณ บ้านตากลาง จ. สุรินทร์ ได้ชื่อว่าเป็นหมู่บ้านช้างเลี้ยงใหญ่ที่สุดในโลก ล่าสุด! พิพิธภัณฑ์ช้าง หรือ Elephant Museum ส่วนสุดท้ายในโครงการโลกของช้าง เสร็จสมบูรณ์แล้ว ทุ่มงบประมาณในการก่อสร้างกว่า 455 ล้านบาท

ศูนย์คชศึกษา หรือ หมู่บ้านช้าง บ้านตากลาง จ.สุรินทร์ เป็นศูนย์รวมของสมาชิกช้างทั้งในบ้านกะโพ ตากลาง และจากหมูบ้านอื่น ๆ ในจังหวัดสุรินทร์มากกว่า 200 ตัว ซึ่งจัดให้เป็นวิถีชีวิตที่อยู่ในพื้นที่เดียวกันของคนกับช้างโดยมีทั้งบ้าน เรือนของชาวบ้านหรือที่เรียกว่าควานช้าง และมีที่อยู่ของช้างอยู่ทั่วบริเวณเป็นวิถีชีวิตที่น่าทึ่งมากๆ ไม่ว่าเราจะเดินไปบริเวณไหนเราก็จะพบเห็นช้างอยู่แทบทุกที่ ซึ่งช้างแต่ละตัวก็เป็นช้างแสนรู้น่ารัก ไม่ดุร้าย และสามารถเข้ากับคนได้ง่าย ช้างบ้านตากลางเป็นช้างบ้านที่เชื่อง นอนร่วมชายคาเรือนเดียวกันกับคน เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ช้างกับคนอยู่รวมกันได้อย่างมีความสุข

เสร็จสมบูรณ์แล้ว สำหรับ พิพิธภัณฑ์ช้าง หรือ Elephant Museum ส่วนสุดท้ายในโครงการโลกของช้าง ที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ ทุ่มงบประมาณในการก่อสร้างกว่า 455 ล้านบาท เพื่อเนรมิตโลกของช้างบนพื้นที่ 500 ไร่ ซึ่งถือว่าเป็นศูนย์อนุรักษ์ช้างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก

ภายในโครงการประกอบด้วย Brick Tower หอคอยอิฐโบราณขนาดใหญ่ ที่ผศ.บุญเสริม เปรมธาดา สถาปนิกผู้ออกแบบต้องการให้เป็นทั้งจุดสำหรับชมวิว แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นที่สำหรับหลบภัยในกรณีฉุกเฉิน ในส่วนของ Elephant Stadium สถาปนิกเปรียบว่าเป็นการสร้างสนามเด็กเล่นให้กับช้าง โดยพื้นที่ตรงกลางจะเป็นลานกว้างเพื่อเป็นลานแสดงกิจกรรมต่าง ๆ ของช้าง ล้อมรอบด้วยหลังคาจั่ว ต้นแบบจากบ้านของชาวกูยที่มีความผูกพันกับช้างมาเป็นเวลานาน

Elephant Museum พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง ลักษณะคล้ายเขาวงกต สร้างจากอิฐแดง ด้วยความสูงที่ทั้งคน และช้างสามารถอยู่ในพื้นที่เดียวกันได้ โดยการก่ออิฐโบราณให้มีการเว้าโค้ง ไล่ระดับความสูงเพื่อให้เกิดการถ่ายเทของอากาศ ลม และเสียง ตามหลักงานวิจัยการใช้ภาษาเสียงใน “Sound Brick” ทำให้นักท่องเที่ยวที่เข้ามาสามารถแยกแยะความแตกต่างของเสียงในพื้นที่ได้ นอกจากนี้การมีต้นไม้ระหว่างทางเดินยังช่วยลดทอนการสะท้อนของเสียงในพื้นที่ และให้ร่มเงาเป็นระยะ ๆ อีกด้วย