พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง วัดมหาวนาราม พระอารามหลวง

💥พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงได้มีตำนานการก่อสร้าง บอกเล่าขานกันต่อมาหลายอย่าง โดยนัยหนึ่งว่า ขณะที่ ก่อสร้างอยู่นั้น ก็ได้มีฝนตกฟ้าร้องอยู่ตลอดเวลา ใกล้จะแล้วเสร็จอยู่แล้วเพราะเหลือแค่การตกแต่งให้สวยงามเท่านั้น พอถึงเวลากลางดึกได้เกิด แสงสว่างเต็มบริเวณวัดไปหมดและสูงขึ้นสู่อากาศ ผู้คนต่างก็ตื่นตกใจและมาดูก็ไม่เห็น มีอะไรต่างก็กลับสู่บ้านเรือนของตน พอรุ่งเช้าก็ปรากฏว่าพระพุทธรูป ที่สร้างยังไม่เสร็จนั้นก็ได้สำเร็จเรียบร้อยสวยงาม เป็นอย่างยิ่ง พอเห็นเป็นอย่างนั้นชาวบ้านต่างก็พูดว่า เทวดามาสร้าง พระอินทร์เนรมิตกายลงมาเป็นชีปะขาว มาสร้าง
จึงได้สวยงามอย่างนี้ถ้าคนธรรมดามาสร้าง จะไม่สวยงามได้เพียงนี้แค่ประชาชนส่วนใหญ่ก็ยัง เชื่อว่าพระอินทร์ เนรมิตรกายลงมาสร้างเสริมรูปร่าง หน้าตาของพระพุทธรูปองค์นี้จึงได้สวยงดงามยิ่งนัก เหตุนั้น จึงได้ขนานนามว่า พระเจ้าอินแปง ต่อมาเรียกว่า พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง และก็ได้มีความเชื่อกันมา ตลอดจนตราบเท่าทุกวันนี้“พระเจ้า ใหญ่อินทร์แปลง”

💥หลังก่อสร้างเสร็จ ก็ได้รับความเคารพบูชาจากชาวเมืองมาโดยตลอด อีกประการหนึ่ง พญาตนใด (ผู้ที่มาปกครอง บ้านเมือง) มากินบ้านกินเมืองที่นี่แล้ว ให้เคารพ สักการะบูชาพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงด้วยเครื่อง สักการะบูชาอย่างใดอย่างหนึ่งคือให้มีมหรสพสมโภช เมื่อถึงเดือนเมษายนของทุก ๆ ปีในวันเพ็ญเดือน ๕ ดังนั้น จึง จะได้ความวุฒิศรีสวัสดิ์แก่ชาวบ้านชาวเมือง ด้วยเหตุว่า พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงนี้ประกอบด้วย บุญคุณมากมาย

💥เหตุดังนั้น เทวดาจึงให้มีวุฒิศรีสวัสดิ์ด้วยเดชะบุญญาบารมีคุณพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง อีกประการหนึ่ง อาญาเจ้า (ผู้ที่ปกครอง บ้านเมือง) ผู้มีนามว่าพระพรหมวรราชสุริยวงศ์จึงได้มีความเลื่อมใสประศาสน์ที่ดินนาทางด้วยทิศเหนือ ท้ายวัดนั้นบริจาคให้เป็นทานแก ่พระเจ้าใหญ ่อินทร์แปลง ที่สุดกว้างใหญ่ถึงแดนดงถ้าหากว่าคนใด พระครูนวกรรม โกวิท อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาวนาราม นั่งถ่ายรูปเบื้องหน้าพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง (ไม่ปรากฏหลักฐานปีที่ถ่าย) โดยเฉพาะในอดีตเมื่อมีความขัดแย้งกันขึ้น หรือเกิด ความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ ชาวเมืองก็จะชวนกันมาสาบาน ต่อหน้าองค์ พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง เพราะต่างเชื่อ ในความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน หากใครไม่ทำตามที่ได้ให้คำสัตย์สาบานเอาไว้ก็จะ มีอันเป็นไปต่าง ๆ นานา รวมทั้งการมาขอพรให้ประสบความส าเร็จในการสอบไล่ หรือการขอพรให้เจริญในหน้าที่การ งาน และ ความประสบโชคดีมีสุขในครอบครัว หรือแม้กระทั่ง มีสิ่งของส าคัญสูญหายไปจะมาบนบานต่อหน้าองค์พระ เจ้าใหญ่อินทร์แปลง เพื่อขอให้ได้สิ่งของ ที่หายไปกลับคืนมาพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง วัดมหาวนาราม หรือวัดป่าใหญ่ จึงเป็นที่พึ่งทางจิตใจ ของชาวจังหวัดอุบลราชธานีและจังหวัดใกล้เคียงมา ต่อเนื่องโดยเฉพาะเมื่อมีการเดินทางมารับตำแหน่งใหม่ของข้าราชการทุกระดับชั้นจะต้องมากราบไหว้นมัสการบอกกล่าวต่อองค์ท่าน เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ เป็นไปอย่างราบรื่นปราศจากอุปสรรคใด ๆ ส าหรับการท าบุญกับพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงที่ชาวบ้าน นิยมคือการ ถวายขันหมากเบ็ง ดอกบัวตูม ธูป เทียน และถวายสังฆทาน

✔ตามหลักศิลาจารึกฉบับสมบูรณ์แปลได้ว่า จุลศักราชได้ ๑๑๔ (พ.ศ. ๒๒๙๕ เหตุการณ์เริ่มที่ เวียงจันทน์ พระวอพระตาอพยพหนี) ปีมะแม พระปทุมวรราชสุริยะวงศ์ (ท้าวค าผง) ได้มาสร้าง เมืองอุบลราชธานีได้ ๒๖ ปี จุลศักราชได้๑๔๒ (พ.ศ. ๒๓๒๓) ปีมะเมีย จึงได้ถึงแก่อนิจกรรมล่วงไป ตามล าดับปีเดือนนั้นเอง จุลศักราชได้ ๑๕๔ (พ.ศ. ๒๓๓๕) ปีวอก พระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวทิศพรหม) จึงได้ขึ้น เสวยเมืองอุบลราชธานีได้๑๕ ปีจุลศักราช ได้๑๖๗ (พ.ศ. ๒๓๔๘) ปีระกา จึงได้มาสร้างวัดป่าหลวง มณีโชติศรีสวัสสดี(วัดมหาวนาราม) เพื่อให้เป็นที่บำเพ็ญแก่ พระพุทธรูปและพระคุณเจ้า

❤จุลศักราชได้ ๑๘๙ (พ.ศ. ๒๓๕๐) ปีเถาะ พระมหาราชครูศรีสัทธรรมวงศาจึงได้พาศิษยานุศิษย์ ทั้งหลาย สร้างพระพุทธรูปพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง และได้นำเอาดินทรายเข้าวัดด้วย เสร็จเมื่อเดือน เมษายน วันเพ็ญ ขึ้น ๑๕ ค่ า วันอาทิตย์ช่วงเวลา บ่าย ๓ โมง ในนักขัตฤกษ์ที่ ๑๒ ราศีกันย์ซึ่งถือว่า มีจิตใจเลื่อมใสเบิกบานดีแล้วใน เวลาใกล้จะมืดลง จึงได้ชื่อว่า “พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง” เพื่อให้คน และเทวดาช่วยกันดูแลรักษาบูชาและอย่าให้ ได้รับ อันตรายใด ๆ แก่พระพุทธรูปองค์วิเศษ เพื่อให้เป็น มงคลแก่บ้านเมือง

❤พระมหาราชครูศรีสัทธรรมวงศา ผู้สร้าง จึงมีจิตใจเลื่อมใส จึงได้มอบน้องหญิงชื่อว่าแม่ปุ้ยพร้อมกับนางสาวปุ้ยหลานหญิงให้เป็นผู้ปฏิบัติแก่พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง องค์นี้พร้อมกับบุตรหญิง ชื่อว่า นางสาวหล้า นางสาวตวยและนางสาวทุม ให้เป็นผู้ปฏิบัติพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง นางเพียโคตร พร้อมด้วยบุตร ๔ คน นางเพียแก้ว พร้อมด้วยบุตร ๓ คน แม่เชียงทาพร้อมด้วยบุตร ๓ คน แม่ภา พร้อมด้วยบุตร ๕ คน ให้เป็นผู้ปฏิบัติต่อพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงองค์นี้ แม่พระชาลีนางสาวดวงและ นางสาวบุญ ๓ คนนี้ได้มอบคนเป็นผู้ปฏิบัติพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง ทั้งหมดนี้รวมเป็น ๒๓ คน

❤ถ้าหากผู้ใดปฏิบัติด้วยความเลื่อมใส ศรัทธา จริงๆแล้วจะไม่เรียกเอาข้าวของค่าตอบแทนสิ่งใดๆ จากพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง ถ้าหากว่าใครอยาก จะออก จากการเป็นผู้ปฏิบัติแล้ว ก็ขอให้นำเอาปัจจัยไทยธรรมน ามามอบถวายพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงให้ตามสมควรแก่ความ เลื่อมใส เพื่อเป็นการเคารพสักการะบูชาจึงจะออกไปได้ เพื่อไม่ให้มีโทษและมีกรรม

💥พญาตนใด (ผู้ที่มาปกครอง บ้านเมือง) มากินบ้านกินเมืองต่อไปในที่นี้ไม่ใช้งานบ้านและการเมือง แก่ผู้ที่ปฏิบัติพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงได้ชื่อว่า เป็นผู้ที่เคารพต่อพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงและ พระพุทธศาสนาอีกด้วยอีกประการหนึ่ง ได้ชื่อว่าเป็น ผู้ที่ประกอบชอบ ธรรมและผู้ที่มาปกครองบ้านเมือง แห่งนี้ขอให้มาดูศิลาจารึกนี้ให้รู้ว่าพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง มีผู้ปฏิบัติอยู่ขออย่าได้ เรียกเอาพวกเขา เหล่านั้นไปท างานบ้านและการเมืองเลย ขอให้บอก พวกเขาเหล่านั้นจงอยู่เป็นผู้ปฏิบัติพระเจ้าใหญ่ อินทร์แปลงต่อไป จักได้เป็นผู้ที่มีวาสนาปัญญาบารมีและบุญกุศลอย่างกว้างขวางถือว่าเป็นผู้ที่เคารพต่อพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลงและพระพุทธศาสนา

ที่มา : สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดอุบลราชธานี
ภาพ : AR NON